Redneck sushi


  • Sushi-mat
  • Oven of grill


  • Bacon (100g)
  • Gehakt (250g)
  • Emmenthaler of cheddar (1 reepje)
  • Gefruite uitjes.
  • Barbecue rub (ca 4 tl)

OK, ik hoor je hier je wenkbrauwen fronsen. Deed ik ook.

Barbecue Rub bestaat uit: basterdsuiker, zout, paprikapoeder, zwarte peper, knoflookpoeder, uienpoeder en cayennepeper. Dat is nogal wat specerijen en geen kruiden… als je de basterdsuiker eraf laat en je voegt er oregano en tijm aan toe, dan heb je cajunkruiden. Daar  heb ik altijd een voorraadje van staan. Op twee en een halve theelepel cajunkruiden voeg ik dan anderhalve theelepel bruine basterdsuiker toe, en klaar is Peter.

Hieronder het recept van cajunkruiden:

  • 2 theelepels zout
  • 2 1/2 theelepel paprikapoeder
  • 2 theelepels knoflookpoeder
  • 1 theelepel gedroogde oregano
  • 1 theelepel cayennepeper
  • 1 theelepel zwarte peper
  • 1 theelepel uienpoeder
  • 1 theelepel gedroogde tijm

Meng alle ingredienten en bewaar ze in een luchtdichte bak. Het blijft jaren goed.

OK, let’s get this show on the road.

Verwarm de oven voor op 180°C. Als je ze op de BBQ doet, ga je ze indirect verhitten.

Werk de BBQ rub door het gehakt.

Leg de repen bacon op de sushi-mat, in de richting waarin je het handeltje gaat oprollen. Spreid daarop een dunne laag (ca. 7 –10 mm dik) gehakt uit, houd aan de buiten-lengtekant (waar de rol afkomt) een stukje vrij. Leg aan de binnenkant (waar je straks begint met dichtrollen, over de hele breedte een staafje cheddar of emmenthaler, en rol de sushi-rol dicht.

Leg de rollen in de oven of op de grill – op 180°C in totaal 40 minuten*. Na een half uurtje de rollen coaten met je favoriete rode BBQ saus, en dan een minuut of vijf later nog een keer.

*) NB: Your Mileage May Vary. Al je rol wat dunner is, bijvoorbeeld, kan die 40 minuten best te lang uitpakken. De truc is dat je een kerntemperatuur van rond de 70 graden bereikt, dan weet je dat rundergehakt voldoende gegaard is. Ik doe dat met een kerntemperatuurmeter die Ikea verkoopt voor 9 luizige euros. Het is mogelijk om een slechtere investering te doen als je je vleesbereiding serieus neemt.
Ik stel de temperatuur in op 60 graden, en daarna breng ik een coating BBQ saus aan, wacht dan nog 5 minuten, en breng dan de tweede laag aan… en vijf minuten daarna verklaar ik het ding voor gaar. Winking smile

Bedek de rol met gefruite uitjes, snijd in sushi-porties, en dien op met barbecue-saus en iets lekkers zoetzuurs, of met een Griekse salade.

You’ll never unlearn cycling. Badminton, on the other hand…

It’s been like 20 or so years ago when I last played badminton competitively. It was over 30 years ago when I accompanied my then-girlfriend to a badminton club she was joining. It was her first time, and she didn’t want to go all by herself, so I joined her, just to give her some company.

The next day, I lined up at Van Dijk Racketsports in The Hague to buy myself badminton gear.
BadmintonI knew badminton as a camping activity, but what I saw here hooked me. The club she joined had a team that played at the highest national level, and they were playing men’s doubles. By Jove, this is a fast sport… if you think squash is fast, watch this.

I ended up playing on a fairly decent level for a couple years. Three evenings of training, and the matches in the weekends – I couldn’t get enough. I always liked men’s doubles most. In singles matches, I could sort of get by because I never gave up, but men’s doubles called on my reflexes, which gave me the greatest thrill.

Then I moved to another town, and played a few years at another club, somewhere around 1994.

Then I moved again (to Cothen), and played for half a year there, until an injury stopped me. I then turned to air rifle shooting, and then to grandparenting.

So, last week I read an article in a local rag about an invitation tournament organised by BBS, a badminton club in Bodegraven (10 minutes from where we now live).
So, I went there yesterday.

This is what I learnt:

  1. You DO unlearn badminton. I still got da moves, but da timing is completely, totally, utterly shot. If I would’ve counted the number of times my impressive smash move created a nice whooshing sound, leaving the shuttlecock to limply drop on the ground next to my feet, I would’ve needed depression medication.
  2. My physical condition is laughable.
  3. My promise to myself that I would ‘take it easy’ went out the window… I ended up giving it all I had. Which wasn’t enough.
    Thus, we advance to…
  4. To get to my desk at work, I have to negotiate three stairs. I have never been more acutely aware of this than I was today. I am being slowly killed by muscular pain – and it’s not even the second (worst) day yet. There are also too many stairways in our home. I can’t even sit down on the loo without pain.
  5. I still like this game a lot, so yes, this is going to be a weekly recurring activity.

In all fairness, I did better than I expected – I played 5 short matches in quick succession (all in all about 90 minutes) and I didn’t die. After recovering for 15 minutes, I even managed to get another recreational game in. Not that I won anything, but I had huge fun!

So… BBS Bodegraven, here I come.