The man cave

Ons knutselhok begint intussen aardig vorm te krijgen. Bijna alles hangt, staat of ligt op z’n plek. Eindelijk een man cave waarin ik mijn gereedschap droog en vorstvrij kan bewaren. Smile

SONY DSC

In beginsel hoort dit klushok tot de “bijgebouwen”, zij het dat het onder hetzelfde dak (de aanbouw uit de jaren ‘70) is als de benedenslaapkamers en de badkamers. Vroeger was het een inpandige garage, maar de vorige bewoner (Cor) had het al gescheiden in een berging, een knutselhok en een extra slaapkamer. Omdat we aan de westkant ook al een garage hebben, vinden we dat prima.

Het is natuurlijk wel een beetje ongebruikelijk dat de “bijgebouwen” (garage, berging, klushok) bij elkaar zo’n 80 m² beslaan. Er zijn mensen die op die oppervlakte wonen en hun fiets stallen… iemand uit Amsterdam zag ooit onze garage (55 m²) en mopperde toen “in Amsterdam noemen we dat een huis.”
Tsja, op het platteland kijken we niet op een vierkante meter meer of minder.  Winking smile

SONY DSC

Het trapje leidt ons naar de vliering, Die is bizar… ongeveer 120 m², en in het midden kan je goed staan. We hebben niet echt problemen met het opslaan van geaccumuleerde zooi.

Maar ik dwaal af. Ik ben er blij mee dat alles nu een vaste plek heeft, en dat het niet meer roest. ‘s Winters wordt de ruimte, als het buiten echt tandjeskoud wordt, door die radiator vorstvrij gehouden. Op dit moment is de luchtvochtigheid in de berging (waar de compressor en het luchtgereedschap staat) 29%… tegen 73% buiten. Dus dat gaat vast goed komen.

Veilig is het ook wel. De deur van de berging naar buiten is voorzien dan een slot, drie grendels, en alsof dat niet genoeg was, een bint van heb ik jou daar die als extra grendel fungeert. Die deur krijg je er met een Golfje niet uit… dan moet je echt met een trekker komen om de noordgevel plat te leggen. Ik vraag me af of het sowieso nodig is dat ik op die deur een alarm-sensor heb aangebracht. Maar voor de kosten hoefde ik het niet te laten, dus hij zit er toch. Maar de ruitbreuksensors en de bewegingssensor dragen meer bij aan mijn nachtrust dan de deursensor op die vijfvoudig geborgde deur…

Wat wel grappig is, is dat er ook hier historische details behouden zijn: vroeger (tot in de jaren ‘50, gok ik) stond hier een varkensstalletje. In de grote badkamer aan de westkant zit nog een oorspronkelijk stalraampje (zo’n halfrond kantelraampje), en in het klushok vind je onder de werkbank (een solide opbouw van keihard sloophout) nog de voederbakken.