Wat zijn we toch een stel mopperaars

Stel je voor.

Een belangrijke verkeersader in een land is al jarenlang chronisch verstopt. Je mag er honderd, maar minstens de helft van de tijd ben je al blij als je er vijftig kunt. Ondanks dat het maar over een vrij kort stuk weg gaat, is het dagelijks oponthoud substantieel.

De overheid neemt vervolgens een ingrijpende maatregel, en als gevolg daarvan is de congestie ineens weg. We kunnen weer gewoon met honderd over dat wegvak heen, en voor de forens scheelt dat uren per week.

Je zou toch denken dat de weggebruiker daar blij van wordt, nietwaar?

Mis poes.

Om dit mega-project in dit overvolle land (we wonen er met heel veel mensen, er is dus weinig ruimte voor grote infrastructurele projecten) voor mekaar te kunnen krijgen, was de medewerking van lagere overheden (gemeenten en zo) noodzakelijk.

Die gemeenten zagen het lijk al drijven: meer asfalt trekt meer verkeer aan, en meer verkeer betekent meer lawaai, en erger nog, meer uitstoot en fijnstof. Om die reden hadden een aantal omliggende gemeenten bedongen dat de uitstoot beperkt moest blijven, door de maximumsnelheid op dit traject te beperken tot 100 kilometer per uur. Op zich geen gekke gedachte. Het ging maar om een kort stukje (iets van twintig kilometer of zo), en als je over 20 kilometer 100 rijdt in plaats van, zeg, 130, dan verlies je welgeteld 2 minuten en 44 seconden. Doe dat twee keer en je bent vijf en een halve minuut kwijt… en dat is veel minder dan het half uur per dag dat mijn echtgenote daar dagelijks kwijt was aan filerijden. Dus dacht Rijkswaterstaat: als we dit zo oplossen, gaat iedereen erop vooruit.

Nou hoef je geen atoomgeleerde te zijn dat je, wanneer je 100 rijdt over een vijfbaans wegvak met voldoende capaciteit, je doorlopend zult worden ingehaald door (voornamelijk Teutoons*) blik. Om redenen die mij niet volledig duidelijk zijn, is er een minderheid aan automobilisten die de neiging om zo hard te rijden als (zij denken dat) de omstandigheden toestaan, niet kan onderdrukken. Die mensen wonen bovendien niet in één van de omliggende gemeenten, en dus zal de luchtkwaliteit ze hun reet roesten minder zorgen baren dan de omwonenden.

*Ik heb geen hekel aan Teutoons blik. Of misschien toch wel. De enige Duitse auto waarin ik niet dood gevonden zou willen worden is een BMW. Volkswagens zijn onzijdig (das auto), Audi’s vind ik arrogante en overschatte Skoda’s, en Mercedessen zijn voor aannemers en boeren. Maar het is voornamelijk de mentaliteit van de bestuurders die me tegenstaat. Wat dat betreft is met name Audi erin geslaagd de nieuwe BMW te worden. Zoals de boys van Top Gear al zeiden: je kunt nu weer in een 3-serie gaan rijden zonder voor proleet te worden aangezien, want die rijden nu in een Audi.

Dat hadden die omliggende lokale overheden ook al bedacht. Onder meer om die reden zou een trajectcontrole worden gerealiseerd. Die moet ervoor zorgen dat snelheidsovertredingen incidenteel worden in plaats van structureel.

Die trajectcontrole gaat morgen in. En al een hele tijd schreeuwt diezelfde groep automobilisten (die door dit pakket aan maatregelen veel minder reistijd heeft op die A2 tussen Maarssen en Amsterdam, want daarover gaat het) moord en brand.

Bizarre argumenten

De argumenten die hierbij worden aangevoerd zijn soms steekhoudend, vaak onjuist, en soms simpelweg bizar.

Het vaakst gebruikte argument is dat de limiet van 100 kilometer per uur niet substantieel bijdraagt aan de verkeersveiligheid.

Ik denk dat dat op zichzelf klopt, maar in tegenstelling tot, zeg, dertig jaar terug, is de verkeersveiligheid ook niet de enige reden voor een snelheidslimiet. Met name in de, aan het intensieve gebruik van de infrastructuur bezwijkende, Randstad zijn de meeste snelheidslimieten er om de leefomgeving nog een beetje in stand te houden.

De moderne auto’s zijn veel schoner dan vroeger“.

Klopt als een bus, maar het is ook niet zo dat, door de verbreding van de A2, de gemiddelde leeftijd van het wagenpark op slag met vijf jaar is gedaald. En daarnaast is het nog steeds zo dat je, zelfs met de beste katalysators en roetfilters van de wereld, niets kunt doen aan het fijnstof dat van de banden af komt… en voornamelijk door het toegenomen gebruik van winterbanden (waar we met z’n allen in de complete periode tussen de bandenwisselweken op blijven rijden, ook als de mussen in de lente dood van het dak vallen) is de bijdrage aan het verspreiden van fijnstof van banden flink toegenomen.

En je kunt op je kop gaan staan tot je paars ziet, maar als je harder rijdt, slijten je banden ook sneller.

Mijn auto rijdt met 130 zuiniger dan met 100.

Er zijn dus nog steeds mensen die dit geloven. Ik zal er verder geen woorden aan vuil maken, maar het wordt nog steeds beweerd.

ook gevoelsmatig iets harder zorgt ervoor dat mensen alerter gaan rijden en vooral ook actiever (in plaats van zielig en gevaarlijk liggen)

Voor de goede orde: ik heb deze formulering niet zelf bedacht.

Volgens mij is het zo dat, wanneer je pas boven een bestaande snelheid alert wordt tijdens het rijden, dat betekent dat je dan buiten je ‘comfort zone’ zit.

Iedereen die wel eens op de Duitse Autobahn heeft uitgeprobeerd “hoe hard gaat ‘ie nou eigenlijk” kent wel dat gevoel dat de wereld ineens een stuk smaller wordt. Toen ik een Renaultje vier had viel dat wel mee, maar ik geef je op een briefje dat ik, wanneer ik dat doe met mijn huidige auto (170 pk, top 220 km/u) echt met elke vezel van mijn concentratie gespannen achter het stuur zit… ik ga dan echt niet, ook niet handsfree, zitten bellen, want alles boven de tweehonderd is echt allejezus hard. Je mag dan nog zo’n goeie auto hebben (en ja, die van ons is ook bij dat soort snelheden een stuk rustiger en stabieler dan je zou denken), maar je bent je er wel van bewust dat je dan per seconde meer dan 60 meter aflegt. Als er dan 30 meter voor je plotseling iets over de weg rent (of waait of rolt), heb je echt schoon ondergoed nodig, want voordat je doorhebt dat het geen hond is, maar gewoon een plastic zak, ben je er al overheen geragd. En als het op voorruithoogte over de weg vliegt en het is een reiger of een buizerd, dan is je voorruit echt op buitengewoon definitieve wijze de sjaak, en dat is bij 220 km/u niet om te lachen.

Terwijl ik, wanneer ik op hetzelfde wegvak 120 rijd, gewoon de tijd heb om de radio zachter te zetten of een ander muziekje op te zetten.

Dat betekent echter nog niet dat ik bij honderd of minder per definitie “zielig en gevaarlijk ga liggen”. Volgens mij is het echt zo dat, als je bij een voor je gevoel te lage snelheid het niet kunt opbrengen om op het verkeer te letten en “zielig en gevaarlijk gaat liggen”, dat niet aan je snelheid ligt, maar aan jezelf. Misschien moet je eens met je huisarts moet gaan praten over een doorverwijzing naar een specialist, of moet je je eens gaan afvragen of je mentaal wel geschikt bent om aan het dagelijks verkeer deel te nemen.

En dan ter illustratie nog deze, niet gecorrigeerde, bijdrage aan de discussie:

Politiek is doorgeslagen hier in Nederland .Gaat nergens meer over. Mensen die hier vertellen van het is maar een paar minuutjes verschil etc.vraag ik mij af in wat voor wereld die leven. Waar het om gaat is het gevoel , de belevenis .
Zeker in huidige tijd waar we kunnen genieten van hele fijne auto;s , met veel vermogen , prima /hoog koppel dus heel soepel bij een redelijke snelheid van 130 . Ik heb het dan niet over die belasting vrije overdekte smeernippels die inderdaad bij een hogere snelheid behoorlijk wat meer slurpen. Een fatsoenlijke auto rijd bij 130 net zo zuinig of schadelijk als bij 100 km p.u. .Het is gewoon een heerlijk ontspannen gevoel om lekker 130 te rijden . In het buitenland zullen ze het niet in hun hoofd halen om bij een 5 baans snelweg een bord 100 km te zetten. Maar ja Nederland is anders , die pakken liever de automobilist dan de criminelen .

Ik denk dat deze bijdrage aantoont waar het juist wel over gaat. Waar het hem om gaat is het gevoel, de belevenis… ik vraag me af hoe hij dat een jaar geleden ervoer toen hij op de A2 in de file stond.

Mensen, de openbare weg is er niet voor jullie belevenis. De openbare weg is er om georganiseerd, veilig en zonder de leefomgeving onnodig te belasten van A naar B te komen. Voor het gevoel en de belevenis zijn er track days. En als je je dat niet kunt veroorloven, is er altijd nog Need For Speed.

Ik ga morgen weer lekker ontspannen — onder de trajectcontrole door — naar mijn werk. Met de cruise control op 100. Geweldig, die A2… gewoon ontspannen en zonder oponthoud doorrijden.

Ik ben er blij mee.

2 thoughts on “Wat zijn we toch een stel mopperaars

  1. Fantástico bens de você, cara. Eu tenho levar em conta suas coisas antes de e você
    está só extremamente fantástico . Eu na verdade como o que tens adquiriu aqui,
    realmente como o que és dizendo e a melhor maneira
    durante o qual dizes . Está cometendo-divertido e ainda cuidar para permanecer – sensata .
    Eu cant esperar para ler muito mais de você.
    Isto é na verdade um fantástico site .

  2. Olá você tem idéia de como gerar dinheiro juntando o
    que você trata aqui , com a psicologia ? Sei que a pergunta
    parece estranha , mas esse é uma idéia que
    tenho há anos e depois de ler seu blog a cabeça ficou
    a milhão

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *